Kodlama: Beyin++

Vay vay vay vaaay... 3 ay geçmiş neredeyse hiç dönüp bakmamışım buralara. Neler yaptım? Hazırlık sınıfında kaldım ve okula dönebilmek için DELF B2 sınavına girmem gerekiyordu bunun için: sigortalı bi' işe girdim, Fransızca DELF B2 sınavına kayıt oldum, kursa başladım, Clash Royale illetinden çabucak kurtuldum ve bunlardan bağımsız olarak kesfettin kullanıcı adlı yenilikçi ürünler ve kişisel gelişim paylaşımları yapan bi' instagram hesabı açtım. //daha doğrusu 1 sene önce açtığım hesaba birkaç gönderi ekledim o işte de istikrarsızlık istikrarım devam etti :D neyse...

Bu metinde sanal reklam uygulaması vardır.

GastroMecra kullanıcı adıyla bulabileceğiniz Furkan-Furkan ekibinin hazırlamış olduğu sıra dışı kafe/restorant konseptleri ve ilginç tariflerin olduğu bir hesap var, gastronomi ya da sadece yemeklerden hoşlanan birisi için değerlenecek bi' mecra.

Gelelim asıl meseleye, yine İsa abimden öğrendiğim bir anekdotla özetleyeyim: "Hasta olmak istemiyorsan hasta olma!" sözün kime ait olduğundan emin değilim ve zırva bir cümle gibi dursa da aslında çok yerinde bir tespit. İnsan aslında beynine o kadar hakim ki "hasta oluyorum galiba/hastalanacağım" gibi sözlerle kendini hasta edebilen muhteşem bir varlık.

Şöyle basit bi' deney yapalım: sabah işe/okula gitmek için alarm kuralım ve sabah gitmemiz gereken yere hazırlık yapalım, daha sonra işimizin olmadığı bir gün aynı saate alarm kuralım ve vücudumuzun iki gün arasındaki motivasyon seviyesini/uykusuzluk halini kendi açımızdan gözlemleyelim arada fark olacağını düşünüyorum.

Şimdi mevzuyu bağlayalım iş/okul, yol, trafik vs. bunlar büyük şehirde yaşayan herkes için hemen hemen aynı problemler fakat bu problemlerin üstesinden geldikten sonra "yorgunluktan öldüm, bugün daha hiçbir şey yapamam" gibi moral bozacak/enerji düşürecek cümleler yerine yapılan işi hakkını vererek yapmak, o işten keyif almaya çalışarak ya da işin içinde yapılan genel anlamda küçük fakat kafada oluşturulan görevleri tamamladıkça ödül alıyormuşçasına ego tatmin edilebilirse, beyni daha enerjik bi' benlik için yönlendirebiliriz. Örneğin "kompozisyonda 3 tane hata çıktı, ben bunları nasıl yaparım çok basit hatalar" yerine "bugün yazdığım kompozisyon efsane oldu, beklediğimden çok daha az hata var" gibi bi' cümle iş bittikten sonra sosyalleşmeyi önleyen "abi bugün çok yorgunum iş güç geberdim bütün gün" cümlelerini "abi bugün de trafik, okul/iş bayağı efor sarf ettim ama hala enerjim var bi' spor salonuna gidip ter atalım/bi' halı saha maçı yapalım akşam" cümlelerine dönüştürecektir. Ödül-Ceza yerine farklı motivasyonlar bulunabilir ben beynimi en iyi bu şekilde kandırıyorum. Önemli olan nokta ağızdan çıkan her sözün beyinde ve bununla beraber vücutta karşılığı olacaktır.

Hayat 100 metre koşusu gibi değil, daha çok maraton gibidir. Yol uzun, engeller farklı ve ezberlenebilir değil. Bu yüzden Türk gibi başlama! Ders çalışma alışkanlığı olmayan bir Türk genci ilk gün gaza gelip 4 saat çalışınca tıpkı şöyle olacaktır; spor salonuna kayıt olmuş ve 5-10 kiloyla çalışmayı küçük gören/utanan ve ilk günden bench-press altından kalkamayan ya da 5-10 kilo yerine 20-25 kiloyla çalışıp kas ağrısından 1 hafta evden çıkamayan genç gibi. Böyle olmamak için hiç kullanılmamış beyin kaslarına ilk günden 4 saat yüklenmek yerine 25 dakikalık kısa ve bitince bir daha ki sefere yeterince enerji kalacak tempoda başlamak gerekir. Varını yoğunu ilk 100 metrede veren yarışçının nefesi kesilecektir ya da karşılaştığı ilk engelde yığılacaktır. Ancak kısa mesafelere "check-point" noktaları koyup ve onlara ulaştıkça tatmin olan egoyla asıl amaca ulaşmak daha makul bir hedef paylaşımı olacaktır. "Dönmemek üzere yola çıkanlar asla yorulmaz!"

Franz Kafka Dönüşüm'ü işe girmeden okumanızı önermiyorum. Bunun hakkında da uzun uzun konuşuruz umarım.

Karaman kaçar...

---

İlk yayın: Blogger · 18 Ekim 2018